هادی عقیلی
3 سال پیش
هادی عقیلی
اغاز هميشه با لبخند و پايان هميشه با ناراحتي همراهه .هميشه آغاز و دل بستن و شروع آسون و رفتن و خداحافظي و دل بريدن مثل يک مرگ زودهنگام سخت بوده و اين چيز تازه اي نيست.. زودتر يا ديرتر روزي ميرسه که خداحافظي رو تبديل به تصميم کنيم و وارد مرحله ي جديدي از زندگي بشيم. الان هم وقت آن رسيده که ميخي به ديوار بکوبم و استوك هاي فوتبالم رو آويزان کنم. اگرچه هميشه دوست داشتم وداعم از فوتبال با پيراهن طلائي سپاهان باشه اما بايد واقع بين باشم كه اين كار برايم مقدور نيست .البته اگه من دور از چمن فوتبال و دور از ميدان از شما خداحافظي مي کنم مطمئنا دلايلي داره كه البته شما مردم ازش خبر دارين و پشت پرده ش رو مي دونين . البته من در اين مدت که به دليل بعضي مسائل دور از فوتبال بودم پيشنهادهايى داشتم و مي توانستم به تيم هاي ديگري نيز نقل مکان کنم و فوتبال خود را در تيمي ديگر ادامه بدم اما عليرغم ناملايمات و اتفاقات پارسال و امسال ، اونقدر مردم اصفهان به گردن من حق دارن که تصميم گرفتم هرگز در تيمي برابر آنها قرار نگيرم ؛ هر چند اينها هيچ منتي نيست چون بخشى از افتخاراتى كه در دوران فوتبال خود دارم از حمايت هاي بي شائبه ي آنها
;