فرهاد مجیدی
ماه پیش
فرهاد مجیدی
اين روزها که مربي ام، بيش از همه ي مواقع، به ناصر حجازي فکر مي کنم، به رفتار و منش اش به عنوان يک سر مربي، يک بزرگتر و يک انسان. سعي مي کنم به خاطر بياورم که با بازيکن، حريف، طرفدار و مردم عادي چگونه رفتار مي کرد. جان کلام زندگي اش اين بود، "از اصول زندگي تان کوتاه نياييد و سر خم نکنيد." در دوران ورزشي اش بارها به خاطر پايداري درين اصول، به قول خودش مردانگي اش را به حراج نگذاشته بود و فرصت هايي که ديگران برايش سر و دست مي شکستند را رد کرده بود. ناصر حجازي، اهل مداخله در سياست بود، سعي مي کرد صداي بخش فرودست جامعه اش باشد و زبان سرخش بارها کار دست او داده بود. هيچ چيز برايش ارجمند تر از عزت نفس نبود، خودش در جايي گفته بود، در هند و بنگلادش روزي يک وعده غذا مي خورده، اما ترجيح مي داده که جلوي کسي تعظيم نکند. نسل ها مي آيند و مي روند و همه مان در تاريخ گمنام خواهيم شد، آن چه باقي مي ماند، خاطره اي گنگ از مردان بزرگ است، بي گمان عده ي کثيري به نيک نفسي ناصر حجازي شهادت خواهند داد.
;