محمد ایران پوریان
براي مني که از دو، سه سالگي حسرت داشتن پدر را خوردم، فقط شنيدن از منش و رشادت و مردانگي او آرام‌بخش جان و باعث آسودگي خيالم بوده و اگرچه از محبت ‌او چندان به ياد ندارم، اما هميشه سايه‌اش را روي سرم احساس کردم؛ تلقين است يا هر چيز ديگر، من حضور او را در همه لحظات و سال‌هايي که از خدا عمر گرفتم پرستيدم و روي معرفت بي‌دريغش حساب باز کردم. مثل يک امداد غيبي يا دست خدا. سپاس از همه مسئولان باشگاه سپاهان و هم‌تيمي‌هاي عزيزم که در بازي حساس با پرسپوليس با نام پدرم به ميدان رفتند؛ ياد و خاطره همه شهيدان هشت سال دفاع مقدس گرامي.????
;