وحید طالب لو
4 سال پیش
وحید طالب لو
سلام واژه ايست زيبا فريبنده و از وظايف يك انسان. زيباست چرا كه سلام راه هاى زياد و خاطرانگيزى را باز مى كند و در لحظه هاى حساس به كمك آدمى مى آيد. خداحافظ واژه ايست كه مى تواند مثل سلام شيرين باشد و تداعى شروعى دوباره ولى به ما ياد نداده اند دلنشين خداحافظى كنيم. متاسفانه ما ايرانى ها هيچ وقت غزل خداحافظى را ماندگار نخوانديم... لامصب وابستگى شديد مى آورد. اعتياد مزمن است. آدم را ديوانه وار عاشق مى كند. دل كندن ازش سخت است و شايد ناممكن. فوتبال را مى گويم. لحظه كنار گذاشتنش تلخ است و سنگين و براى فوتباليست وقت رفتن يعنى مردن و بريدن. اينجا نتوانستيم و نخواستيم لحظه دل بريدن از فوتبال وسوسه كننده و مرگ اول يك فوتباليست را در تاريخ با وجاهت و شكوه ثبت كنيم. چاره اى نيست. جنس ما اين است. غريبانه رفتن مرام ماست. اميدوارم شرايطى فراهم شود كه ما هم ياد بگيريم قهرمانان و بزرگان را از مستطيل سبز با افتخار و اقتدار راهى زندگى جديد كنيم. اين آرزويى ست كوچك ولى در كشور ما شايد بزرگ و ناممكن. جواد جان ! لطفاهمانند اسمت بخشنده باش و كسانى كه به ما خداحافظى بيانيه اى را آموختن ببخش. به اميد اشكهاى شوق و پيروزمندانه
;